Akor her zaman tek hamlede süpürülmek zorunda değildir; tellerin sırayla çekilmesi eşliğe başka bir doku kazandırır. Bu yönteme kırık akor ya da arpej denir.
En yalın biçimde teller alttan üste doğru tek tek çekilir ve akor açılarak duyulur.
Başparmak üst telleri, diğer parmaklar alt telleri üstlendiğinde el düzeni sabitlenir. El düzeni sabitlendiğinde göz tellerden kurtulur.
Arpejin hızı şarkının temposuna göre ayarlanır; yavaş şarkıda geniş, hareketli şarkıda kısa tutulur. Sıra her seferinde aynı tutulduğunda el, tellere bakmadan doğru yeri bulur. Aynı akor farklı arpej sıralarıyla çalındığında farklı duyulur; bu, düzenlemede kullanılan bir araçtır. Arpej ile tırmalama aynı şarkıda dönüşümlü kullanılabilir; kıtada arpej, nakaratta tırmalama yaygın bir düzendir.
Şiddet dengesi burada da geçerlidir; en üstteki ses biraz öne çıkarıldığında ezgi duyulur. Üstteki sesin öne çıkması ezgiyi duyurur.
Çalışma yavaş tempoda ve tek akor üzerinde başlar; akor değişimi sonradan eklenir. Kayıt alındığında tellerin eşit duyulup duyulmadığı açıkça değerlendirilir. Derslerimizde arpej çalışması temel tırmalama oturduktan sonra ve şarkı üzerinde işlenir.