Düzenli çalışan bir kursiyer bile zaman zaman ilerlemediğini hisseder ve bu dönemler olağandır. Sorun çoğu zaman çalışmada değil, değerlendirmededir.
Birinci neden ölçüm eksikliğidir; küçük adımlarla ilerleyen gelişme görünmez kalır.
İkinci neden tek düzeye takılmaktır; aynı şarkılar aynı kalıpla tekrarlandığında ilerleme durur. Ölçüm kayıtları bu dönemde en çok işe yarayan belgedir.
Üçüncü neden yorgunluktur; yoğun dönemlerin ardından düşüş yaşanır.
Dördüncü neden hedef belirsizliğidir; ne için çalışıldığı belli değilse program dağılır. Yorgunluk dönemleri de kaydedilir.
Çözüm önce ölçmektir; bir önceki ayın kayıtları dinlendiğinde fark çoğu zaman görünür. İkinci adım programı değiştirmektir; yeni bir tür, yeni bir kalıp ya da parmak stili canlandırır.
Üçüncü adım süreyi kısaltmaktır; yorgun bir kursiyer için daha az çalışmak daha çok kazandırır. Yeni bir tür çalışma isteğini tazeler.
Eğitmenle konuşmak da yararlıdır; dışarıdan bakan biri görülmeyen ilerlemeyi fark eder. Bu dönemlerin kaydı tutulur; ne zaman ve ne kadar sürdüğü yazılır. Derslerimizde tıkanma dönemleri programın gözden geçirilmesi için fırsat olarak değerlendirilir.