Senkop, vurgunun ölçünün beklenen yerine değil, aralarına düşmesidir. Ukulele eşliğinde bu düzen çok sık kullanılır ve çalgının tanınan karakterini kurar.
En yalın hâli, ana zamanın hemen öncesine ya da sonrasına konan bir vuruştur. Bu kayma dinleyicide hafif bir ileri itiş duygusu yaratır ve eşliği canlandırır.
Başlangıçta senkop, temel kalıp üzerine tek bir vuruş eklenerek öğretilir. Boşluklar kalıbın soluk almasını sağlar.
Ardından bazı ana vuruşlar boş bırakılır; boşluk, senkobu daha belirgin duyurur.
Sağ el hareketi burada da durmaz; kesintisiz hareket senkobun yerini korur. Kesintisiz hareket bu düzenin taşıyıcısıdır.
Çalışma yavaş tempoda yapılır; senkop hızlı tempoda öğrenilmeye çalışıldığında yerleşmez. Söz, senkobun yerini çoğu zaman kendiliğinden gösterir.
Söyleyerek çalışmak burada özellikle işe yarar; söz çoğu zaman senkobu kendiliğinden gösterir.
Kayıt alındığında senkobun yerinde durup durmadığı açıkça duyulur. Yerleri yazıldığında her çalışmada aynı kalır.
Senkoplu kalıplar dağar listesinde ayrı bir başlık altında toplanır. Derslerimizde senkop çalışması temel kalıplar oturduktan sonra ve şarkı üzerinde yürütülür.