Bir şarkıyı çalabilmek ile onu baştan sona aynı tempoda çalabilmek farklı iki beceridir. İkincisi ölçülmeden geliştirilemez.
En sık görülen sapma, zor bölümlerde yavaşlamak ve kolay bölümlerde hızlanmaktır. Bu sapma icracı tarafından fark edilmez; metronom ya da kayıt fark ettirir. Çalışma temposu, zor bölümün temiz çalınabildiği tempoya göre seçilir.
Tempo artışı küçük adımlarla yapılır; bozulma olduğunda bir önceki tempoya dönülür. Artış her seferinde birkaç vuruşla sınırlanır.
Metronom yalnız ana zamanlara kurulduğunda kalıbın içini icracı doldurur; bu, daha zor ama daha öğreticidir. Metronomun sesi yerine ışıklı göstergesi de kullanılabilir.
Kayıt karşılaştırması ikinci araçtır; şarkının başı ile sonu yan yana dinlenir. Kayıt, sapmayı sayıya dönüştürür.
Tempo farkı saniyeyle ölçülebilir ve somut bir hedefe dönüştürülür. Tempo defteri her ay yeni bir satırla güncellenir.
Vokale eşlik edilirken tempo sorumluluğu ukulelededir; söyleyen tempoyu ondan alır. Topluluk temposu provada sabitlenir.
Topluluk çalışmasında ortak tempo baştan belirlenir ve provada sabitlenir. Söyleyen tempoyu eşlikten alır.
Derslerimizde tempo denetimi metronom ve kayıt karşılaştırmasıyla düzenli olarak sınanır.