Ukulele eşliğinde şarkıyı taşıyan şey akorlar değil, sağ elin kalıbıdır. Bu yüzden ilk aylarda az sayıda kalıp seçilir ve düzgün çalınana kadar üzerinde durulur.
Birinci kalıp yalnız aşağı vuruşlardan oluşur; tempoyu kurar ve akor değişimine zaman tanır. İkinci kalıp aşağı ve yukarı vuruşların dönüşümlü kullanılmasıdır; eşliğe akıcılık katar.
Üçüncü kalıpta bazı vuruşlar boş bırakılır; el hareketi sürer ama tellere değilmez. Boş bırakılan vuruşlar kalıba nefes açar.
Dördüncü kalıp vurgu değişimine dayanır; aynı diziliş, vurgular kaydırılarak farklı duyulur. Bu dört kalıp bilinen şarkıların büyük bölümüne yeter ve dağarın temelini oluşturur.
Her kalıp önce sessiz, sonra boş tellerle, en son akor değişimiyle çalışılır. Kalıplar arası geçiş de ayrı bir alıştırma olarak çalışılır.
Metronom baştan kullanılır; kalıp temposu ancak temiz çalındığında artırılır. Metronom hızı yalnız temizlik sağlandığında artırılır.
Kalıplar yazıya dökülür; ok işaretleriyle çizilen basit bir şema yeterlidir.
Yeni bir şarkıya başlarken hangi kalıbın kullanılacağı önce belirlenir, sonra çalışılır. Kalıp kararı şarkı çalışmasından önce verilir.
Derslerimizde kalıp çalışması şarkı temelli yürütülür ve her kalıp bir dağar kümesiyle eşleştirilir.